Catullus, Carmina, LI.
| 1 | Ille mi par esse deo videtur, |
| 2 | ille, si fas est, superare divos, |
| 3 | qui sedens adversus identidem te |
| 4 | spectat et audit |
| 5 | dulce ridentem, misero quod omnes |
| 6 | eripit sensus mihi: nam simul te, |
| 7 | Lesbia, aspexi, nihil est super mi |
| 8 | [vocis in ore;] |
| 9 | lingua sed torpet, tenuis sub artus |
| 10 | flamma demanat, sonitu suopte |
| 11 | tintinant aures geminae, teguntur |
| 12 | lumina nocte. |
| 13 | otium, Catulle, tibi molestumst: |
| 14 | otio exsultas nimiumque gestis: |
| 15 | otium et reges prius et beatas |
| 16 | perdidit urbes. |