Catullus, Carmina, XXXV.
| 1 | Poetae tenero, meo sodali, |
| 2 | velim Caecilio, papyre, dicas |
| 3 | Veronam veniat, Novi relinquens |
| 4 | Comi moenia Lariumque litus: |
| 5 | nam quasdam volo cogitationes |
| 6 | amici accipiat sui tuique. |
| 7 | quare, si sapiet, viam vorabit, |
| 8 | quamvis candida milies puella |
| 9 | euntem revocet, manusque collo |
| 10 | ambas iniciens roget morari, |
| 11 | quae nunc, si mihi vera nuntiantur, |
| 12 | illum deperit impotente amore. |
| 13 | nam quo tempore legit incohatam |
| 14 | Dindymi dominam, ex eo misellae |
| 15 | ignes interiorem edunt medullam. |
| 16 | ignosco tibi, Sapphica puella |
| 17 | musa doctior: est enim venuste |
| 18 | Magna Caecilio incohata Mater. |