Catullus, Carmina, XVII.
| 1 | O colonia, quae cupis ponte ludere longo, |
| 2 | et salire paratum habes, sed vereris inepta |
| 3 | crura ponticuli axulis stantis in recidivis, |
| 4 | ne supinus eat cavaque in palude recumbat: |
| 5 | sic tibi bonus ex tua pons libidine fiat, |
| 6 | in quo vel Salisubsili sacra suscipiantur, |
| 7 | munus hoc mihi maximi da, colonia, risus. |
| 8 | quendam municipem meum de tuo volo ponte |
| 9 | ire praecipitem in lutum per caputque pedesque, |
| 10 | verum totius ut lacus putidaeque paludis |
| 11 | lividissima maximeque est profunda vorago. |
| 12 | insulsissimus est homo, nec sapit pueri instar |
| 13 | bimuli tremula patris dormientis in ulna. |
| 14 | cui cum sit viridissimo nupta flore puella |
| 15 | (et puella tenellulo delicatior haedo, |
| 16 | asservanda nigerrimis diligentius uvis), |
| 17 | ludere hanc sinit ut libet, nec pili facit uni, |
| 18 | nec se sublevat ex sua parte, sed velut alnus |
| 19 | in fossa Liguri iacet suppernata securi, |
| 20 | tantundem omnia sentiens quam si nulla sit usquam; |
| 21 | talis iste merus stupor nil videt, nihil audit, |
| 22 | ipse qui sit, utrum sit an non sit, id quoque nescit. |
| 23 | nunc eum volo de tuo ponte mittere pronum, |
| 24 | si pote stolidum repente excitare veternum, |
| 25 | et supinum animum in gravi derelinquere caeno, |
| 26 | ferream ut soleam tenaci in voragine mula. |