Catullus, Carmina, VI.
| 1 | Flavi, delicias tuas Catullo, |
| 2 | ni sint illepidae atque inelegantes, |
| 3 | velles dicere nec tacere posses. |
| 4 | verum nescioquid febriculosi |
| 5 | scorti diligis: hoc pudet fateri. |
| 6 | nam te non viduas iacere noctes |
| 7 | nequiquam tacitum cubile clamat |
| 8 | sertis ac Syrio fragrans olivo, |
| 9 | pulvinusque peraeque et hic et ille |
| 10 | attritus, tremulique quassa lecti |
| 11 | argutatio inambulatioque. |
| 12 | nil perstare valet, nihil tacere. |
| 13 | cur? non tam latera effututa pandas, |
| 14 | ni tu quid facias ineptiarum. |
| 15 | quare, quidquid habes boni malique, |
| 16 | dic nobis: volo te ac tuos amores |
| 17 | ad caelum lepido vocare versu. |