Catullus, Carmina, IV.
| 1 | Phaselus ille, quem videtis, hospites, |
| 2 | ait fuisse navium celerrimus, |
| 3 | neque ullius natantis impetum trabis |
| 4 | nequisse praeterire, sive palmulis |
| 5 | opus foret volare sive linteo. |
| 6 | et hoc negat minacis Hadriatici |
| 7 | negare litus insulasve Cycladas |
| 8 | Rhodumque nobilem horridamque Thracia |
| 9 | Propontida trucemve Ponticum sinum, |
| 10 | ubi iste post phaselus antea fuit |
| 11 | comata silva: nam Cytorio in iugo |
| 12 | loquente saepe sibilum edidit coma. |
| 13 | Amastri Pontica et Cytore buxifer, |
| 14 | tibi haec fuisse et esse cognitissima |
| 15 | ait phaselus; ultima ex origine |
| 16 | tuo stetisse dicit in cacumine, |
| 17 | tuo imbuisse palmulas in aequore, |
| 18 | et inde tot per impotentia freta |
| 19 | erum tulisse, laeva sive dextera |
| 20 | vocaret aura, sive utrumque Iuppiter |
| 21 | simul secundus incidisset in pedem; |
| 22 | neque ulla vota litoralibus deis |
| 23 | sibi esse facta, cum veniret a mari |
| 24 | novissime hunc ad usque limpidum lacum. |
| 25 | sed haec prius fuere: nunc recondita |
| 26 | senet quiete seque dedicat tibi, |
| 27 | gemelle Castor et gemelle Castoris. |