| 1 | Desinite, o veteres, Calpurnia nomina, Frugi, Ut proprium hoc vestrae gentis habere decus. |
| 2 | Nec solus semper Censor Cato, nec sibi solus Iustus Aristides his placeant titulis. |
| 3 | Nam sapiens quicumque fuit, verumque fidemque Qui coluit, comitem se tibi, Censor, agat. |
| 4 | Tu gravis et comis, cum iustitiaque remissus, Austeris doctus iungere temperiem. |
| 5 | Tu non adscito tibi me, nec sanguine iuncto, Optasti nostras consociare domos. |
| 6 | Nempe aliqua in nobis morum simulacra tuorum Effigies nostri praebuit ingenii. |
| 7 | Aut iam fortunae sic se vertigo rotabat, Ut pondus fatis tam bona vota darent. |
| 8 | Si quid apud Manes sentis, fovet hoc tibi mentem; Quod fieri optaras, id voluisse Deum. |