| 1 | DE PENELOPE. XXIII. Intemerata procis et tot servata per annos oscula, vix ipsi cognita Telemacho. |
| 2 | hinc mea virginitas facibus tibi lusit adultis: arsit et in vidua principe verus amor. |
| 3 | saepe ego mentitis tremui nova femina somnis lapsaque non merito sunt mihi verba sono. |
| 4 | et tamen ignotos sensi experrecta dolores strataque tentavi sicca pavente manu, nam tibi anhelanti supremaque bella moventi paruit indulgens et sine voce dolor, dente nihil violare fero, nihil unguibus ausae: foedera nam tacita pace peregit amor. |
| 5 | denique non aviam tremulo clamore vocavi nec prior obsequio serva cucurrit anus. |
| 6 | ipsa verecundo tetigi pallore puellas impositum teneri fassa pudoris opus. |