| 1 | 26. Ἄνδρα μοι ἔννεπε, Μοῦσα, πολύτροπον, ὃς μάλαπολλά. |
| 2 | Dic mihi, Musa, virum, captae post moenia Troiae qui mores hominum multorum vidit et urbes. |
| 3 | Minerva in Ithacam Iove ita volente descendit Mentisque Taphiorum ducis sumit effigiem, suasura Telemacho, ut ad Nestorem Menelaumque festinet, qui recens domum regressi certi aliquid de Vlixe novissent. |
| 4 | tunc et Phemius citharista adhibitus convivio procorum inchoat flebilem cantilenam navigationis inprosperae, quae profectos ab Ilio Graecos diversis sparsit exiliis, quem Penelope degressa chalcidico, argumento tam miserabilis offensa materiae, ut alia concinat, adhortatur. |