| 1 | 3. Ἄλλοι μέν ῥα ϑεοί τε ϰαὶἀνέρες ἱπποϰορυσταὶ εὗδον παννύχιοι, Δία δ᾿ οὐϰἔχε νήδυμος ὕπνος. |
| 2 | Caelestes hominumque genus superabile curis tranquilla obscuri carpebant munera somni. |
| 3 | at non pervigilem nox inrequieta Tonantem leniit inmodicos volventem corde paratus, caedibus ut Graium laesum ulciscatur Achillem. |
| 4 | Iuppiter Agamemnonem somnio monet proelii faciendi tempus adesse, ne cunctetur dimicare. |
| 5 | tum ille in concilium proceribus advocatis mandatum Iovis et speciem nocturnae quietis explanat. |
| 6 | mox in contione multitudine congregata pertemptat militum voluntatem utque deposito bello ad sua quisque redeant cohortatur. |
| 7 | iamque omnibus navigationem adornantibus foeda discessio ab Vlixe cohibetur. |
| 8 | a quo etiam Thersites deformis et loquax, in heroum contumelias verborum licentia promptus, cum acerba obiurgatione pulsatur. |
| 9 | ipse Minervae monitu cunctos a profectione deterret. |
| 10 | sumpto deinde cibo armatur exercitus. |
| 11 | neque setius a Troianis instructa acies Iride ita monente producitur. |
| 12 | sequitur enumeratio copiarum viritim, ut per catalogi seriem milites naves, duces, patriae retexantur. |