| 1 | 2. Μῆνιν ἄειδε ϑεὰ Πηληιάδεω Ἀχιλῆος οὐλομένην ἣ μυρί᾿ Ἀχαιοῖς ἄλγε᾿ ἔϑηϰεν. |
| 2 | Iram, diva, refer nati Peleos Achillei pestiferam, quae mille dedit discrimina Achivis. |
| 3 | Chryses Apollinis sacerdos ob redimendam filiam cum Agamemnoni supplicasset, contumeliose repulsus deum precatur ultorem. |
| 4 | insecuta subinde gravi pestilentia cum Graecorum exercitus interiret, cogitur ab Achille concilium et ab eodem invitus Calchas morbi causam conpellitur indicare. |
| 5 | qua cognita Agamemnon concitatur in Achillem. |
| 6 | qui percitus iracundia etiam caedem regis audebat, nisi eum in ultimum furorem progredi Minerva vetuisset. |
| 7 | a quo Briseis concubina in locum Chryseidis, quae reddebatur, abducta est. |
| 8 | inde Thetis mater ad caelum lacrimas et contumeliam filii miserata proficiscitur. |
| 9 | quae fiducia defensi quondam cum Aegeone Iovis ultum ire affectat iniuriam obtestaturque summum deorum, ut Troianos in rebus bellicis superiores esse patiatur. |
| 10 | quibus Iuno compertis iracunde adversum coniugem conmovetur. |
| 11 | sed gliscens iurgium per deridiculum ministrante Vulcano simul consilii specie intercedente lenitur. |