| 1 | Philon, meis qui vilieatus praediis, ut ipse vult, ὲπίτροπος, (nam gloriosum Graeculus nomen putat, quod sermo fucat Dorius) suis querellis adserit nostras preces, quas ipse lentus prosequor. |
| 2 | videbis ipsum, qualis adstet comminus, imago fortunae suae, canus, comosus, hispidus, trux, atribux, Terentianus Phormio, horrens capillis ut marinus asperis echinus aut versus mei. |
| 3 | hic saepe falsus messibus vegrandibus nomen perosus vilici semente sera sive multum praecoqua, et siderali inscitia, caelum lacessens seque culpae subtrahens reos peregit caelites. |
| 4 | non cultor instans, non arator gnaruris, promusque quam condus magis, terram infidelem nec feracem criminans negotiari mahnt, mercatur in quoquo foro venalium mutatus ad Graecam fidem, sapiensque supra Graeciae septem viros octavus accessit sophos. |
| 5 | et nunc paravit triticum vesco sale novusque pollet emporus. |
| 6 | adit inquilinos, rura, vicos, oppida soli et sali conmercio: acatis, phaselis, lyntribus, stlattis, rate Tarnim et Garumnam permeat ac lucra damnis, damna mutans fraudibus se ditat et me pauperat. |
| 7 | is nunc ad usque vectus Ebromagum tuam sedem locavit mercibus, . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ., . . . . . . . . . . . . . ut inde nauso devehat . . . . . . . . . |
| 8 | nostros in usus, ut refert. |
| 9 | hunc ergo paucis ne graveris hospitem . . . . . . . . . . . . , adlatus ut mox navis auxilio tuae ad usque portus oppidi iam iam Perusina, iam Saguntina fame Lucaniacum liberet. |
| 10 | hoc si impetratum munus abs te accepero, prior colere quam Ceres. |
| 11 | Triptolemon olim, sive Epimeniden vocant, aut Tullianum Buzygem tuo locabo postferendos numini : nam munus hoc fiet tuum. |