| 1 | Oblata per antiquarios mora scio promissi mei gratiam expectatione consumptam, Probe, vir optime: in secundis tamen habeo non fefellisse. |
| 2 | apologos Titiani et Nepotis chronica, quasi alios apologos (nam et ipsa instar sunt fabularum) ad nobilitatem tuam misi, gaudens atque etiam glorians fore aliquid, quod ad institutionem tuorum sedulitatis meae studio conferatur. |
| 3 | libello tamen apologorum antetuli paucos epodos, studio in te observantiae meae impudentissimo, paucos quidem, ut ego loquax iudico: verum tu, cum legeris, etiam nimium multos putabis. |
| 4 | adiuro benevolentiam tuam, verecundiae meae testem, eos mihi subita persuasione fluxisse. |
| 5 | nam quis hos diu cogitaret? quod sane ipsi per se probabunt. |
| 6 | fors fuat, ut si mihi vita suppetet, aliquid rerum tuarum, quamvis incultus expoliam: quod tu etsi lectum non probes, scriptum boni consules. |
| 7 | cumque ego imitatus sim vesaniam Choerili, tu ignoscas magnanimitate Alexandri. |
| 8 | hi igitur interim, ut Plautus ait, erunt antelogium fabularum, garruli et deceptores, qui compositi ad honorificentiae obsequium, ad aurium convicium concurrerunt. |
| 9 | vale ac me dilige. |