| 1 | Miraris quicumque manere ingentia mundi corpora, sublimi caeli circumdata gyro, et tantae nullam moli intercedere labem, accipe quod mirere magis. |
| 2 | tenuissima tantis principia et nostros non admittentia visus parvarum serie constant conexa atomorum, set solidum in parvis nullique secabile segmen. |
| 3 | unde vigor viresque manent aeternaque rerum mobilitas nulloque umquam superabilis aevo. |
| 4 | divinis humana licet conponere. |
| 5 | sic est as solidus, quoniam bis sex de partibus aequis constat et in minimis paribus tamen una manet vis. |
| 6 | nam si quid numero minuatur, summa vacillat convulsaeque ruunt labefacto corpore partes? ut, medium si quis vellat de fornice saxum, incumbunt cui cuncta, simul devexa sequentur cetera communemque trahent a vertice lapsum. |
| 7 | non aliter libra est. |
| 8 | si defuit uncia, totus non erit as nomenque deunx iam cassus habebit. |
| 9 | nec dextans retinet nomen sextante remoto et dodrans quadrante carens auctore carebit divulsusque triens prohibet persistere bessem. |
| 10 | iam quincunx tibi nullus erit, si †prama revellas. |
| 11 | et semis, cui semis erit pereuntibus assis partibus? et cuius librae pars septima septunx? libra igitur, totum si nulla in parte vacillet: ponderis et numeri morumque operumque et aquarum libra: nec est modulus, quem non hoc nomine signes. |
| 12 | telluris, medio quae pendet in aere, libra est et solis lunaeque vias sua libra cohercet. |
| 13 | libra dii somnique pares determinat horas, libra Caledonios sine litore continet aestus: tu quoque certa mane morum mihi libra meorum. |