| 1 | De more Graeco prodeo in scaenam Solon, septem sapientum fama cui palmam dedit. |
| 2 | set fama non est iudicii severitas: neque me esse primum nec vero imum existimo, aequalitas quod ordinem nescit pati. |
| 3 | recte olim ineptum Delphicus suasit deus quaerentem, quisnam primus sapientum foret, ut in orbe tereti nomina serta incideret, ne primus esset, ne vel imus quispiam. |
| 4 | eorum e medio prodeo gyro Solon, ut quod dixisse Croeso regi existimor, id omnis hominum secta sibi dictum putet. |
| 5 | Graece coactum [est]: Ὅρα τέλος μαϰροῦ βiου: quod longius fit, si Latine edisseras: Spectare vitae iubeo cunctos terminum. |
| 6 | proinde miseros aut beatos dicere evita, quod sunt semper ancipiti statu. |
| 7 | id adeo sic est. |
| 8 | si queam, paucis loquar. |
| 9 | rex, an tyrannus, Lydiae Croesus fuit his in beatis, dives insanum in modum, lateribus aureis templa qui divis dabat. |
| 10 | is me evocavit. |
| 11 | venio dicto oboediens, meliore ut uti rege possint Lydii. |
| 12 | rogat, beatum prodam, si quem noverim. |
| 13 | Tellena dico, civem non ignobilem: pro patria pugnans iste vitam abiecerat. |
| 14 | despexit: alium quaerit. |
| 15 | innui Aglaum: fines agelli proprii numquam excesserat. |
| 16 | at ille ridens: quo dein me ponis loco, beatus orbe toto qui solus vocor? spectandum dico terminum vitae prius, tum iudicandum, si manet felicitas. |
| 17 | dictum moleste Croesus accepit. |
| 18 | ego relinquo regem, bellum ille in Persas parat, profectus, victus, vinctus, regi deditus. |
| 19 | at ilico aptant funeris ipsum instar sui, qua flamma totum se per ambitum dabat volvens in altum fumidos aestu globos. |
| 20 | ac paene sero Croesus ingenti sono, o vere vates, inquit, o Solon, Solon. |
| 21 | clamore magno ter Solonem nuncupat. |
| 22 | qua voce Cyrus motus extingui iubet gyrum per omnem et destrui ardentem pyram. |
| 23 | et conmodum profusus imber nubibus repressit ignem. |
| 24 | Croesus ad regem ilico ministrorum per ducitur lectam manum. |
| 25 | interrogatus, quem Solonem diceret et quam ciendi causam haberet nominis, seriem per omnem cuncta regi edisserit. |
| 26 | miseratur ille vimque fortunae videns laudat Solonem, Croesum iam in amicis habet vinctumque pedicis aureis secum iubet reliquum quod esset vitae totum degere. |
| 27 | ego duorum regum testimonio laudatus et probatus ambobus fui. |
| 28 | quodque uni dictum est, quisque sibi dictum putet. |
| 29 | ego iam peregi, qua de causa huc prodii. |
| 30 | venit ecce Chilon. |
| 31 | vos valete et plaudite. |