| 1 | SEVERVS CENSOR IVLIANVS CONSOCER. Desinite, o veteres, Calpurnia nomina, Frugi ut proprium hoc vestrae gentis habere decus: nec solus semper censor Cato nec sibi solus iustus Aristides his placeant titulis. |
| 2 | nam sapiens quicumque fuit verumque fidemque qui coluit, comitem se tibi, Censor, agat. |
| 3 | tu gravis et comis cum iustitiaque remissus, austeris doctus iungere temperiem. |
| 4 | tu non adscito tibi me nec sanguine iuncto optasti nostras consociare domos. |
| 5 | nempe aliqua in nobis morum simulacra tuorum effigies nostri praebuit ingenii: aut iam Fortunae sic se vertigo rotabat, ut pondus fatis tam bona vota darent. |
| 6 | si quid aput manes sentis, fovet hoc tibi mentem, quod fieri optaras, id voluisse deum. |