| 1 | POMPONIVS MAXIMVS HERCVLANVS SORORIS FILIVS. Nec Herculanum genitum germana mea modulamine nenia tristi tacitum sine honore relinquat, super indole cuius adulti magnae bona copia laudis. |
| 2 | verum memorare magis quam functum laudare decebit. |
| 3 | decus hoc matrisque meumque in tempore puberis aevi vis perculit invida fati: eheu, quem, Maxime, fructum, facunde et musice et acer, mentem bonus, ingenio ingens, volucer pede, corpore pulcher. |
| 4 | lingua catus, ore canorus! cape munera tristia parentum. |
| 5 | lacrimabilis orsa querellae, quae funereo modulatu tibi maestus avunculus offert. |