| 1 | Mane iam darum reserat fenestras, iam strepit nidis vigilax hirundo: tu velut primam mediamque noctem, Parmeno, dormis. |
| 2 | dormiunt glires hiemem perennem, sed cibo parcunt: tibi causa somni, multa quod potas nimiaque caedis mole saginam. |
| 3 | inde nec flexas sonus intrat aures et locum mentis sopor altus urget nec coruscantis oculos̀ lacessunt fulgura lucis. |
| 4 | annuam quondam iuveni quietem, noctis et lucis vicibus manentem, fabulae fingunt, cui Lima somnos continuarit. |
| 5 | surge, nugator lacerande virgis, surge, ne longus tibi somnus, unde non times, detur: rape membra molli, Parmeno, lecto. |
| 6 | fors et haec somnum tibi cantilena Sapphico suadet modulata versa. |
| 7 | Lesbiae depelle modum quietis, acer iambe. |