| 1 | Agricolam si flava Ceres dare semina terrae. |
| 2 | Gradivus iubeat si capere arma ducem. |
| 3 | solvere de portu classem Neptunus inermem: fidere tam fas est quam dubitare nefas, insanum quamvis hiemet mare crudaque tellus seminibus bello nec satis apta manus. |
| 4 | nil dubites auctore bono. |
| 5 | mortalia quaerunt consilium: certus iussa capesse dei. |
| 6 | scribere me Augustus iubet et mea carmina poscit, paene rogans: blando vis latet imperio. |
| 7 | non habeo ingenium: Caesar sed iussit: habebo. |
| 8 | cur me posse negem, posse quod ille putat? invalidas vires ipse excitat et iuvat idem, qui iubet: obsequium sufficit esse meum. |
| 9 | non tutum renuisse deo: laudata pudoris saepe mora est, quotiens contra parem dubites. |
| 10 | quin etiam non iussa parant erumpere dudum carmina. |
| 11 | quis nolit Caesaris esse liber, ne ferat indignum vatem centumque lituras, mutandas semper deteriore nota? tu modo te iussisse, pater Romane, memento inque meis culpis da tibi tu veniam. |