| 1 | Est et Non, cuncti monosyllaba nota frequentant. |
| 2 | His demptis, nihil est, hominum quod sermo volutet, Omnia in his, et ab his sunt omnia, sive negoti Sive oti quidquam est, seu turbae, sive quietis. |
| 3 | Alterutro pariter nonnumquam, saepe seorsis Obsistunt studiis: ut mores, ingeniumque Vel faciles, vel difficiles contentio nacta est. |
| 4 | Sin consentitur, mora nulla, intervenit, Est, Est. |
| 5 | Sin controversum, dissensio subiiciet, Non. Hinc fora dissultant clamoribus: hinc furiosi Iurgia sunt Circi: cuneati hinc laeta theatri Seditio; et tales agitat quoque curia lites. |
| 6 | Coniugia, et nati cum patribus, ista quietis Verba serunt studiis, salva pietate loquentes. |
| 7 | Hinc etiam placitis schola consona disciplinis Dogmaticas agitat placido certamine lites. |
| 8 | Hinc omnis certat dialectica turba sophorum, Est lux, estne dies ergo? non convenit isthuc. |
| 9 | Nam facibus multis, aut fulguribus quotiens lux Est nocturna homini, non est lux ista diei. |
| 10 | Est et Non igitur, quotiens lucem esse fatendum est, Sed non esse diem. |
| 11 | Mille hinc certamina surgunt: Hinc pauci, multi quoque talia commeditantes Murmure concluso rabiosa silentia rodunt. |
| 12 | Qualis vita hominum, duo quam monosyllaba versant! |