| 1 | Vir bonus, et sapiens, qualem vix repperit unum Millibus e multis hominum consultus Apollo, Iudex ipse sui, totum se explorat ad unguem. |
| 2 | Quid proceres, vanique ferat quid opinio vulgi, Securus, mundi instar habens, teres, atque rotundus: Externae ne quid labis per levia sidat. |
| 3 | Ille, dies quam longus erit sub sidere Cancri, Quantaque nox tropico se porrigit in Capricorno, Cogitat, et iusto trutinae se examine pendit, Ne quid hiet, ne quid protuberet, angulus aequis Partibus ut coeat, nil ut deliret amussis. |
| 4 | Sit solidum quodcumque subest: nec inania subter Indicet admotus digitis pellentibus ictus. |
| 5 | Non prius in dulcem declinat lumina somnum, Omnia quam longi reputaverit acta diei. |
| 6 | Quae praetergressus? quid gestum in tempore? quid non? Cur isti facto decus adfuit; aut ratio illi? Quid mihi praeteritum? cur haec sententia sedit, Quam melius mutare fuit? miseratus egentem, Cur aliquem fracta persensi mente dolorem? Quid volui, quod nolle bonum foret? utile honesto Cur malus antetuli? num dicto, aut denique vultu Perstrictus quisquam? cur me natura magis, quam Disciplina trahit? Sic dicta et facta per omnia Ingrediens, ortoque a vespere cuncta revolvens, Offensus pravis, dat palmam et praemia rectis. |