| 1 | Ver erat: et blando mordentia frigora sensu Spirabat croceo mane revecta dies. |
| 2 | Strictior Eoos praecesserat aura iugales, Aestiferum suadens anticipare diem. |
| 3 | Errabam riguis per quadrua compita in hortis, Maturo cupiens me vegetare die. |
| 4 | Vidi concretas per gramina flexa pruinas Pendere, aut olerum stare cacuminibus: Caulibus et patulis teretes colludere guttas, Et coelestis aquae pondere tunc gravidas. |
| 5 | Vidi Paestano gaudere rosaria cultu, Exoriente novo roscida lucifero. |
| 6 | Rara pruinosis canebat gemma frutetis, Ad primi radios interitura die. |
| 7 | Ambigeres, raperet ne rosis aurora ruborem, An daret, et flores tingeret orta dies. |
| 8 | Ros unus, color unus, et unum mane duorum. |
| 9 | Sideris, et floris nam domina una Venus. |
| 10 | Forsan et unus odor: sed celsior ille per auras Diffluit: exspirat proximus iste magis. |
| 11 | Communis Paphie dea sideris, et dea floris, Praecipit unius muricis esse habitum. |
| 12 | Momentum intererat: quo se nascentia florum Germina comparibus dividerent spatiis. |
| 13 | Haec viret angusto foliorum tecta galero: Hanc tenui folio purpura rubra notat. |
| 14 | Haec aperit primi fastigia celsa obelisci, Mucronem absolvens purpurei capitis. |
| 15 | Vertice collectos illa exsinuabat amictus, Iam meditans foliis se numerare suis. |
| 16 | Nec mora: ridentis calathi patefecit honorem, Prodens inclusi semina densa croci. |
| 17 | Haec modo, quae toto rutilaverat igne comarum, Pallida collapsis deseritur foliis. |
| 18 | Mirabar celerem fugitiva aetate rapinam, Et dum nascuntur, consenuisse rosas. |
| 19 | Ecce et defluxit rutili coma punica floris, Dum loquor: et tellus tecta rubore micat. |
| 20 | Tot species, tantosque ortus, variosque novatus Una dies aperit: conficit una dies. |
| 21 | Conquerimur, Natura, brevis quod gratia florum est, Ostentata oculis illico dona rapis. |
| 22 | Quam longa una dies, aetas tam longa rosarum, Quas pubescentes iuncta senecta premit. |
| 23 | Quam modo nascentem rutilus conspexit Eous, Hanc rediens sero vespere vidit anum. |
| 24 | Sed bene, quod paucis licet interitura diebus, Succedens aevum prorogat ipsa suum. |
| 25 | Collige, virgo, rosas, dum flos novus, et nova pubes, Et memor esto aevum sic properare tuum. |