| 1 | PAUPERIS ut placeat carum tibi munus amici, munera ne reputes, quae mittis ditia nobis. |
| 2 | nam tibi quid dignum referam pro piscibus illis, quos tibi vicinum locupleti gurgite litus suppeditat miros specie formaque diremptos? at mihi vix alto vada per saxosa profundo rarus in obscura generatur sphondylus alga. |
| 3 | hinc te participans bis quinque et bis tibi ternas transmisi aequoreo redolentes nectare testas, quas viscus praedulce replet bieolore medulla. |
| 4 | Oro libens sumas, nec vilia dedigneris, quae sunt parva modum magno metitus amore. |