| 1 | Nec Stygiis lucis ineunt sua foedera fratres Oedipodionidae, de misero ah miseri. |
| 2 | Namque etiam ex uno surgentes aggere flammae In diversa sui dissiliunt cineris. |
| 3 | Infandos iuvenes! quos nec discordia cassos Luce, nec in semet linquit atrox animus. |
| 4 | Atque utinam et Thebas quissent partirier ipsas, Regnorum et metas, ut cinerum nebulas! |