monumenta.ch > Ausonius > AUSONIUS PAULINO SUO sal. PL. D. > XLV. De eodem Rufo. > AUSONIUS SYMMACHO > 11 > quo Daphne tegebatur. > Ausonio Paulinus > XCVII. De Penelope.
Ausonius, Epigrammata, XCVI. De divite et paupere. <<<     >>> XCVIII. In Grammaticum.

Ausonius, Epigrammata, XCVII. De Penelope.

1 Intemerata procis, et tot servata per annos,
Oscula vix ipsi cognita Telemacho.
2 Hinc mea virginitas facibus tibi luxit adultis:
Arsit et invidia principe verus amor.
3 Saepe ego mentitis tremui nova femina somnis:
Lapsaque non merito sunt mihi verba sono:
Et tamen ignotos sensi experrecta dolores,
Strataque tentavi sicca pavente manu.
4 Nam tibi anhelanti, supremaque bella moventi,
Paruit indulgens et sine voce dolor,
Dente nihil violare fero, nihil unguibus ausae:
Foedera nam tacita pace peregit amor.
5 Denique non aviam tremulo clamore vocavi:
Nec prior obsequio serva cucurrit anus.
6 Ipsa verecundo tetigi pallore puellas,
Impositum teneri fassa pudoris opus.
Ausonius HOME

uldVLF111.96