| 1 | Illo ego sum Dido vultu, quem conspicis, hospes, Assimilata modis pulchraque mirificis, Talis eram: sed non, Maro quam mihi finxit, erat mens: Vita nec incestis laeta cupidinibus. |
| 2 | Namque nec Aeneas vidit me Troius umquam, Nec Libyam advenit classibus Iliacis. |
| 3 | Sed furias fugiens atque arma procacis Iarbae, Servavi, fateor, morte pudicitiam, Pectore transfixo: castus quod perculit ensis, Non furor, aut laeso crudus amore dolor. |
| 4 | Sic cecidisse iuvat: vixi sine vulnere famae. |
| 5 | Ulta virum, positis moenibus, oppetii. |
| 6 | Invida, cur in me stimulasti, Musa, Maronem, Fingeret ut nostrae damna pudicitiae? Vos magis historicis, lectores, credite de me, Quam qui furta deum concubitusque canunt Falsidici vates: temerant qui carmine verum: Humanisque deos assimilant vitiis. |