| 1 | Toxica zelotypo dedit uxor moecha marito; Nec satis ad mortem credidit esse datum. |
| 2 | Miscuit argenti lethalia pondera vivi; Cogeret ut celerem vis geminata necem. |
| 3 | Dividat haec si quis, faciunt discreta venenum. |
| 4 | Antidotum sumet qui sociata bibet. |
| 5 | Ergo inter sese dum noxia pocula certant, Cessit lethalis noxa salutiferae. |
| 6 | Protinus et vacuos alvi petiere recessus, Lubrica deiectis qua via nota cibis. |
| 7 | Quam pia cura deum! prodest crudelior uxor. |
| 8 | Et cum fata volunt, bina venena iuvant. |