| 1 | EST et Non cuncti monosyllaba nota frequentant. |
| 2 | his demptis nil est, hominum quod sermo volutet. |
| 3 | omnia in his et ab his sunt omnia, sive negoti sive oti quidquam est, seu turbida sive quieta, alterutro pariter nonnumquam, saepe seorsis obsistunt studiis, ut mores ingeniumque ut faciles vel difficiles contentio nancta est. |
| 4 | si consentitur, mora nulla intervenit Est Est, sin controversum, dissensio subiciet Non. hinc fora dissultant clamoribus, hinc furiosi iurgia sunt circi, cuneati hinc lata theatri seditio, et tales agitat quoque curia lites. |
| 5 | coniugia et nati cum patribus ista quietis verba serunt studiis salva pietate loquentes. |
| 6 | hinc etiam placidis schola consona disciplinis dogmaticas agitat placido certamine lites, hinc omnis certat dialectica turba sophorum. |
| 7 | estne dies? est ergo dies! non convenit istuc; nam facibus multis aut fulgeribus quotiens lux est nocturna homini, non est lux ista diei. |
| 8 | est et Non igitur, quotiens lucem esse fatendum est, set non esse diem. |
| 9 | mille hinc certamina surgunt, hinc rauco, multi quoque talia commeditantes murmure concluso rabiosa silentia rodunt. |
| 10 | Qualis vita hominum, duo quam monosyllaba versant! |