monumenta.ch > Augustinus > 13 VIII > 2 > 1 > 18 XI > 2 II > 17 XIV > 26 XVI > 2 > 23 XIII > 18 VIII > 2 > 22 > 40 XXX > 4 II > 2 > . . . > 13 XI > 20 > 3 > 3 > 3 II > 20 XIII > 16 XV > . . . > . . . > . . . > . . . > 3 > . . . > 17 XI > 2 > . . . > 2 > 2 > 14 VII > 2 > 3 > . . . > 65 XL > 2 > 2 > 2 > 17 XI > 6 > 24 > 23 XV > . . . > 28 > . . . > 30 > 20 XIII > 28 XVI > . . . > 2 > . . . > 20 XV > 9 > 14 VI > 2 > . . . > 14 > . . . > . . . > . . . > 2 > 2 > . . . > . . . > 1 > 2 > 24 XIV > . . . > 2
Augustinus, Epistolae, 265, 1. <<<     >>> 3.

Augustinus, Epistolae, 265, 2.

1	Quod autem Petrus dicitur egisse poenitentiam, cavendum est ne ita putetur egisse, quomodo agunt in Ecclesia qui proprie poenitentes vocantur.
2	Et quis hoc ferat, ut primum Apostolorum, inter tales poenitentes numerandum putemus?
3	Poenituit enim eum negasse Christum, quod eius indicant lacrymae: sic enim scriptum est, quia flevit amare (Matth. XXVI, 75).
4	Nondum enim fuerant resurrectione Domini confirmati, et illo adventu Spiritus sancti qui apparuit die Pentecostes, vel illa inspiratione quam demonstravit Dominus posteaquam resurrexit a mortuis, cum insufflavit in eorum faciem, dicens: Accipite Spiritum sanctum (Ioan. XX, 22).

Augustinus HOME