Augustinus, Epistolae, 258, 4.
| 1 | Gratias itaque Deo, quod te mihi amicum facere tandem aliquando dignatur. |
| 2 | Nunc enim nobis est rerum humanarum et divinarum cum benevolentia et charitate consensio in Christo Iesu Domino nostro, verissima pace nostra. |
| 3 | Qui duobus praeceptis cuncta praeconia divina conclusit, dicens: Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et ex tota anima tua, et ex tota mente tua; et, Diliges proximum tuum tanquam teipsum. |
| 4 | In iis duobus praeceptis tota Lex pendet et Prophetae (Matth. XXII, 37-40). |
| 5 | In illo primo rerum divinarum, in hoc secundo rerum humanarum est cum benevolentia et charitate consensio. |
| 6 | Haec duo si mecum firmissime teneas, amicitia nostra vera ac sempiterna erit; et non solum nos invicem, sed ipsi etiam Domino sociabit. |