Augustinus, Epistolae, 238, 5, 29.
| 1 | Invenis ergo in Scripturis aliquid unum de diversis naturis, sicut supra ostendimus, sed additur vel subauditur quid unum: sicut ex anima et corpore dicimus, Unum animal, et una persona, et unus homo vel est, vel sunt. |
| 2 | Sine aliqua vero adiunctione dici, Unum sunt, si inveneris in Scripturis, nisi de iis quae unius substantiae sunt, iustissime flagitabis ut aliud proferamus, unde ὁμούσιον demonstremus. |
| 3 | Sunt enim et alia multa; sed interim de hoc uno cogita, deposito studio contentionis, ut habeas propitium Deum. |
| 4 | Non enim bonum hominis est hominem vincere, sed bonum est homini ut eum veritas vincat volentem; quia malum est homini ut eum veritas vincat invitum. |
| 5 | Nam ipsa vincat necesse est, sive negantem sive confitentem. |
| 6 | Da veniam, si quid liberius dixi, non ad contumeliam tuam, sed ad defensionem meam. |
| 7 | Praesumpsi enim de gravitate et prudentia tua, quia potes considerare quantam mihi respondendi necessitatem imposueris; aut si et hoc non recte feci, et hinc da veniam. |
| 8 | Huic scripturae a me dictatae et relectae ego Augustinus subscripsi. |