monumenta.ch > Augustinus > 13 VIII > 3 > 7.14 > 4 > 19 XV > 20 XVII > 2 > 25 XVI > 10 > 2 > 2. 4 > 2 II > 4 > . . . > 2. 3 > 3 > 19 XIII > 13 VIII > 20 > 2 > 2 II > 2. 2 > 2 > 1 > 2 > 2 II > 16 > 5.10 > 2 > 11 VI > 7 > 26 XVI > 22 XVII > 2 > 13 VIII > 17 XI > 20 VIII > 6 > 2 > 2 > 1 > 18 XI > 2 II > 7.12 > 17 XIV > 26 XVI > 2 > 23 XIII > 18 VIII > 7.13 > 2 > 22 > 40 XXX > 4 II > 2 > . . . > 13 XI > 20 > 3 > 3 > 2. 3 > 3 II > 20 XIII > 16 XV > . . . > . . . > . . . > . . . > 3 > . . . > 17 XI > 2 > . . . > 2 > 2 > 14 VII > 2 > 3 > 9.16 > . . . > 65 XL > 2 > 2 > 2 > 17 XI > 6 > 24 > 23 XV > 2. 3 > 23 > . . . > 28 > . . . > 30 > 20 XIII > 28 XVI > . . . > 2 > . . . > 20 XV > 9 > 14 VI > 2 > . . . > 14 > . . . > . . . > . . . > 2 > 2 > . . . > . . . > 1 > 2 > 24 XIV > . . . > 2 > 22 XIII > 2 > 1 > 2 > 1 > 2 > . . . > 7.12 > 29 XXI > 2 > . . . > . . . > 2 > 30 XVI > 12
Augustinus, Epistolae, 151, 11. <<<     >>> 13.

Augustinus, Epistolae, 151, 12.

1	Quae cum ita sint, nec de tua benignitate credo quod tanti sceleris auctor vel particeps fueris, neque quod malitiosa crudelitate fefelleris: quod absit a vita et moribus tuis!
2	Nec amicitias vestras tales volo, quibus et ille in suum interitum glorietur de malo, et confirmetur humana suspicio; sed tales potius, quibus ad poenitentiam disponatur, et talem ac tantam poenitentiam, qualem quantamque postulant tam horrenda vulnera medicinam: tanto quippe amicior eris, quanto sceleribus eius inimicior.
3	Curiosum est Praestantiae tuae nosse rescriptis, ubi eo die fueris quo illud admissum est; quomodo acceperis, quid postea egeris, aut cum eum videris quid ei dixeris, quid ab illo audieris.
4	Ego enim ex quo inde postridie repente discessi, nihil quod hanc rem attinet, de te audire potui.

Augustinus HOME