monumenta.ch > Augustinus > 1 > 18 X > 10 VI > 27 XI > 2 > 19 X > 2 > 2 > . . . > 21 XIV > . . . > 13 VI > . . . > 21 > 20 XI > . . . > 2 > 3 > . . . > 3 > 17 X > . . . > 2 > 15 > 11 VII > 22 XIV > 28 XXII > 11 VII > 2 > 11 > 8 VIII > 2 II > 139 > 54 > 39 XXIX > 19 > 11 VII > 13 VII > 31 > 18 VII > 18 > 42 > 10 VI > 11 V > 29 XVIII > 20 X > 27 > 17 > 18 X > 168 > 10 VI > 29 XX > 5 > 25 > 28 XI > 26 > 13 > 50 > 10 VI > 15 X > 39 > 23 > 4 > 23 XIV > 32 XXII > 10 > 11 > 16 VII > 15 VII > 2 > 38 > 32 XXII > 16 > 118 > 23 XIV > 120 > 44 XXIX > 3 > 179 > 67 XLII > 2
Augustinus, Epistolae, 151, 1. <<<     >>> 3.

Augustinus, Epistolae, 151, 2.

1	Cum enim accepissem mihi a fratribus epistolam missam sancti et praecipuis meritis venerandi papae Innocentii, quam per tuam Praestantiam ad me datam certis declaratur indiciis; ideo nullam tuam paginam simul advectam esse putaveram quod scribendi et rescribendi cura nolueris, gravioribus rebus occupatus, obstringi.
2	Nam utique consentaneum videbatur ut qui mihi sancti viri scripta dignatus es mittere, ea sumerem adiuncta cum tuis.
3	Hinc ergo statueram non esse oneri litteras meas animo tuo, nisi esset necesse commendandi alicuius gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio.
4	Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta iam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago.

Augustinus HOME