Augustinus, Epistolae, 149, 3, 33.
| 1 | De verbis Simeonis, ubi ait Virgini matri Domini, Et tuam ipsius animam pertransibit framea, in alia epistola cuius exemplum etiam modo misi, dixi quid mihi videatur; quod etiam tibi inter caetera visum est. |
| 2 | Et quod adiunxit, Ut denudentur multorum cordium cogitationes (Id. II, 35), hoc intelligendum puto, quia per Domini passionem, et insidiae Iudaeorum, et discipulorum infirmitas patuit. |
| 3 | Tribulationem igitur, gladii nomine significatam esse, credibile est, quo materna anima vulnerata est doloris affectu. |
| 4 | Ipse fuit gladius in ore persecutorum, de quibus in Psalmo dicitur: Et gladius in ore eorum (Psal. LVIII, 8). |
| 5 | Ipsi enim erant filii hominum, quorum dentes arma et sagittae, et lingua eorum gladius acutus (Psal. LVI, 5). |
| 6 | Nam et ferrum quod pertransiit animam Ioseph, pro dura tribulatione positum mihi videtur: aperte quippe dicitur, Ferrum pertransiit animam eius, donec veniret verbum eius; id est, tamdiu fuit in dura tribulatione, donec fieret quod praedixit. |
| 7 | Hinc enim magnus est habitus, et ab illa tribulatione liberatus. |
| 8 | Sed ne humanae sapientiae tribueretur, quod venit verbum eius, id est, factum est quod praedixit, more suo Scriptura sancta Deo inde dat gloriam, et continuo subiungit: Eloquium Domini ignivit eum (Psal. CIV, 18, 19). |