Augustinus, Epistolae, 130, 16, 31.
| 1 | Sane memineritis et pro nobis non negligenter orare. |
| 2 | Nolumus enim sic nobis honorem, quem periculosum gerimus, deferatis, ut adiutorium, quod necessarium novimus, auferatis. |
| 3 | A familia Christi oratum est pro Petro, oratum est pro Paulo; et vos in eius familia esse gaudemus, et incomparabiliter plus quam Petrus et Paulus orationum fraternarum auxiliis indigemus. |
| 4 | Orate certatim concordi sanctoque certamine: non enim adversus alterutrum certatis, sed adversus diabolum, sanctis omnibus inimicum. |
| 5 | In ieiuniis et vigiliis, et omni castigatione corporis quamplurimum adiuvatur oratio (Tob. XII, 8). |
| 6 | Faciat quaeque vestrum quod poterit: quod altera minus potest, in ea quae potest facit, si in altera diligit quod ideo quia non potest ipsa non facit; proinde quae minus valet, non impediat plus valentem, et quae plus valet, non urgeat minus valentem. |
| 7 | Conscientiam quippe vestram Deo debetis; nemini autem vestrum aliquid debeatis, nisi ut invicem diligatis. |
| 8 | Exaudiat te Dominus, qui potens est facere supra quam petimus aut intelligimus (Ephes. III, 20). |