Augustinus, Epistolae, 126, 5

1	Et cum lassitudinem excusarem, sine me ad plebem accedere noluit; simul accessimus.
2	Dixit ei quae a diacono audita erant se mandasse, se iurasse, eaque se esse facturum, continuoque omnia eo tenore quo dictaverat, prosecutus est.
3	Responsum est, Deo gratias, et petitum ut totum scriptum subscriberetur.
4	Dimisimus catechumenos, continuoque scriptum subscripsit.
5	Deinde peti coepimus nos episcopi, non vocibus populi, sed tamen a populo per honestos fideles, ut nos quoque subscriberemus.
6	At ubi coepi subscribere, sancta Melania contradixit.
7	Miratus sum quare tam sero, quasi promissionem illam et iurationem nos, non subscribendo, facere possemus infectam: sed tamen obtemperavi; ac sic remansit mea non plena subscriptio, nec ultra nobis quisquam ut subscriberemus putavit instandum.