Augustinus, Epistolae, 93, 2, 8.
| 1 | Si semper esset laudabile persecutionem pati, sufficeret Domino dicere, Beati qui persecutionem patiuntur; nec adderet, propter iustitiam (Matth. V, 10). |
| 2 | Item si semper esset culpabile persecutionem facere, non scriptum esset in sanctis Libris: Detrahentem proximo suo occulte, hunc persequebar (Psal. C, 5). |
| 3 | Aliquando ergo et qui eam patitur, iniustus est, et qui eam facit, iustus est. |
| 4 | Sed plane semper, et mali persecuti sunt bonos, et boni persecuti sunt malos: illi nocendo per iniustitiam, illi consulendo per disciplinam; illi immaniter, illi temperanter; illi servientes cupiditati, illi charitati. |
| 5 | Nam qui trucidat, non considerat quemadmodum laniet; qui autem curat, considerat quemadmodum secet: ille enim persequitur sanitatem, ille putredinem. |
| 6 | Occiderunt impii Prophetas, occiderunt impios et Prophetae. |
| 7 | Flagellaverunt Iudaei Christum, Iudaeos flagellavit et Christus. |
| 8 | Traditi sunt Apostoli ab hominibus potestati humanae, tradiderunt et Apostoli homines potestati satanae. |
| 9 | In his omnibus quid attenditur, nisi quis eorum pro veritate, quis pro iniquitate, quis nocendi causa, quis emendandi? |