Augustinus, Epistolae, 80, 1.
| 1 | Charissimus frater Celsus cum rescripta repeteret, debitum reddere festinavi; sed vere festinavi. |
| 2 | Cum enim eum putarem adhuc aliquot dies nobiscum moraturum, repente comperta occasione navigii, mihi pridianam suam profectionem iam nocte suggessit. |
| 3 | Quid facerem cum eum tenere non possem, et quia ad vos, cum quibus ei melius esset, properabat, nec si possem, deberem. |
| 4 | Proinde pauca illico haec arripui dictanda atque mittenda, prolixioris epistolae me confitens debitorem, cum post reditum venerabilium fratrum nostrorum collegarum meorum Theasii et Evodii, primum vestri ex parte satiatus fuero. |
| 5 | Uberius enim ad nos in eorum pectoribus et oribus vos esse venturos iamiamque, in Christi nomine atque adiutorio speramus. |
| 6 | Cum haec scriberem, etiam per unanimem filium nostrum Thagastensis Ecclesiae presbyterum Fortunatianum, Romam navigaturum, aliam epistolam paucis ante diebus iam dederam. |
| 7 | Nunc ergo quod soleo rogo, ut quod soletis faciatis. |
| 8 | Oretis pro nobis, ut videat Deus humilitatem nostram et laborem nostrum, et dimittat omnia peccata nostra. |