monumenta.ch > Augustinus > 35 > 45 > 53 > 41 > 40 > 52 > 44 > 48 > 47 > 24 > 30 > 36 > 37 > 43 > 46 > 49 > 23 > 39 > 26 > 38 > 25 > 42 > 31 > 32 > 51 > 29 > 22 > 16 > 13 > 35 > 10 > 17 > 18 > 29 > 15 > 19 > 11 > 33 > 32 > 28 > 10 > 21 > 24 > 30 > 10 > 16 > 10 > 23 > 22 > 13 > 14 > 24 > 36 > 34 > 26 > 25 > 20 > 27 > 16 > 13 > 10 > 11 > 17 > 10 > 23 > 11 > 18 > 15 > 24 > 31 > 22 > 16 > 11 > 22 > 10 > 15 > 11 > 19 > 17 > 15 > 25 > 22 > 18 > 26 > 18 > 27 > 17 > 27 > 26 > 25 > 18 > 11 > 13 > 19 > 13 > 19 > 16 > 19 > 17 > 14 > 21 > 28 > 23 > 15 > 14 > 50 > 21 > 21 > 27 > 20 > 20 > 20 > 14 > 29 XII > 2 > 2 > 29 XII > 17 IX > 2 > 3 > 4 > 16 IX > 2 > 4 > 3 > 3 > 22 IX > 3 > 4 > 5 > 3 > 4 > 3 > 3 > 4 > 5
Augustinus, Epistolae, 53, 2, 4. <<<    

Augustinus, Epistolae, 53, 2, 5.

1 Multa sunt alia quae illi recites, si non contentiose agere, sed prudenter audire voluerit: preces Donatistarum ad Constantinum, ut propter ipsam causam inter Afros episcopos dirimendam iudices ex Gallia episcopos mitteret.
2 Litteras etiam eiusdem imperatoris, ubi episcopos misit ad urbem Romam.
3 Gesta quoque in urbe Roma, ubi ab episcopis quos ille miserat, causa cognita atque discussa est.
4 Itemque alias litteras, ubi declarat memoratus imperator eos apud se de collegarum suorum iudicio, id est episcoporum quos ad urbem Romam miserat, fuisse conquestos; ubi etiam alios episcopos voluit apud Arelatum iudicare; ubi isti et ab ipsorum iudicio ad eumdem Imperatorem appellaverunt; ubi postremo causam inter partes ipse cognovit; ubi eos vehementissime detestatur innocentia Caeciliani fuisse superatos.
5 Quae si voluerit, audiet, et tacebit, et desinet insidiari veritati.
Augustinus HOME