Augustinus, Epistolae, 43, 1, 2.
| 1 | Haec praelocutus sum, ne quis me existimet impudentius vobis quam prudentius scripta misisse, et hoc modo vobiscum de negotio animae vestrae aliquid agere voluisse, quia nostrae communionis non estis: cum tamen si de negotio fundi, aut alicuius pecuniariae litis dirimendae vobis aliquid scriberem, nemo fortasse reprehenderet. |
| 2 | Usque adeo charus est hic mundus hominibus, et sibimet ipsi viluerunt! |
| 3 | Erit ergo mihi ad defensionem testis haec epistola in iudicio Dei, qui novit quo animo fecerim, et qui dixit: Beati pacifici, quia ipsi filii Dei vocabuntur (Matth. V, 9). |