Augustinus, Epistolae, 3, 3.
| 1 | Sed exspecta; videamus quid sit hoc nescio quid, quod suggeritur menti: certe sensibilis mundus nescio cuius intelligibilis imago esse dicitur. |
| 2 | Mirum autem est quod in imaginibus videmus, quas specula referunt: nam quamvis ingentia specula sint, non reddunt maiores imagines, quam sunt corpora etiam brevissima obiecta. |
| 3 | In parvis autem specillis, sicut in pupillis oculorum, etsi magna facies sese opponat, brevissima imago pro modo speculi formatur. |
| 4 | Ergo et imagines corporum minui licet, si specula minuantur: augeri, si augeantur, non licet. |
| 5 | Hic profecto aliquid latet, sed nunc dormiendum est. |
| 6 | Neque enim Nebridio beatus quaerendo videor, sed fortasse aliquid inveniendo. |
| 7 | Id autem aliquid quid est? |
| 8 | an illa ratiocinatio, cui tanquam unicae meae blandiri soleo, et ea me nimis oblectare? |