monumenta.ch > Augustinus > 12 XI > 9 VI > 6 III > 9 VII > 9 VI > 8 VII > . . . > 4 > 5 > 1 > 8 VI > 11 > 8 VI > 15 > 9 V > 1 I > 7 III > 1 I > 6 > 5 III > 8 V > 6 III > 1 I > 1 I > 2 > . . . > 2 > 3 > 9 > 4 III > 4 III > 10 > 3 III > 4 III > 7 > 2 > . . . > 8 > 15 > 3 III > 16 > 5 III > 13 > 7 > 7 VI > 8 III > 9 V > 5 III > 7 V > 1 I > 5 > 4 > . . . > 7 V > 11 > 1 I > 32 > 21 > 6 V > 5 III > 19 > 18 > 27 > 12 VII > 7 > 12 X > 17 > 1
Augustinus, Epistolae, EPISTOLA CCXVI. . Valentinus Augustino, renuntians quae exstiterit causa dissidii, quive auctores tumultus in suo coenobio; tum declarans fidem suam de libero arbitrio et de iustitia Dei remunerantis; ac denique Florum, quem ipsi mittit, ab erroris suspicione liberans. , , . . . <<<     >>> 2.

Augustinus, Epistolae, EPISTOLA CCXVI. . Valentinus Augustino,..., 1.

1	Venerabilia scripta, et librum tuae Sanctitatis, ita tremebundo corde suscepimus, ut sicut beatus Elias, cum in speluncae limine staret, faciem suam gloria Domini transeunte velavit; ita nos obiurgatos oculos teximus, quia per rusticitatem fratrum nostrorum nostro iudicio erubuimus, quorum inordinata profectione tuam meruimus Beatitudinem salutare; quia tempus loquendi, et tempus tacendi, ne dum per dubitantes et de veritate fluctuantes scriberemus, de dictis sapientiae tuae, quae est sicut angeli Dei, dubitare cum dubitantibus videremur.
2	Non enim erat nobis necessarium interrogare de beatitudine, et de sapientia tua, quae est nobis nota per Dei gratiam.
3	Nam ad librum dulcissimum Sanctitatis tuae ita sumus alacriter iucundati, ut sicut Apostoli Dominum post resurrectionem prandentem secum non audebant interrogare quis esset; sciebant enim quia Iesus est (Ioan. XXI, 12): ita et nos nec voluimus, nec ausi sumus interrogare de libro, utrum tuae Sanctitatis esset; cum ipsa fidelium gratia quae in eo liberaliter commendatur, nobis tuum, domine sancte papa, eloquiis vivasissimis contestetur.

Augustinus HOME
bnf12205.13