Augustinus, Epistolae, DE GRATIA NOVI TESTAMENTI LIBER,..., 8, 23.
| 1 | Non autem existimes quasi locutionis regulam figi perpetua lege servandam, ut ubicumque legeris homines, aut filios hominum, secundum hanc distinctionem semper intelligas: sed ut se habuerit circumstantia lectionis, unde sensus, si patet, hauritur; si latet, eruitur. |
| 2 | Sicut in hoc loco psalmi huius, quem non moveat distinctionis intentio? |
| 3 | cum ille qui dixerat, In te speraverunt patres nostri, et eruisti eos. |
| 4 | Ad te clamaverunt, et salvi facti sunt; in te speraverunt, et non sunt confusi, subiungit, Ego autem: non enim ait sic, Et ego; sed, Ego autem. |
| 5 | Quid ergo iste qui se ita distinguit? |
| 6 | Ego autem sum vermis, inquit, et non homo; tanquam illis quos exaudisti, et eruisti, eam commendares felicitatem quae ad Vetus pertinens Testamentum, homini veteri tribuenda esset, qui coepit ab Adam, Ego autem sum vermis; hoc est filius hominis, non homo, sicut ille homo qui non fuit filius hominis. |