Augustinus, Enarrationes in Psalmos, IN PSALMUM XIX. In finem, Psalmus David.
| 1 | (vers. 1.) Notus est iste titulus, nec Christus dicit, sed Christo dicit Propheta, figura optandi quae ventura sunt canens. |
| 2 | (vers. 2.) Exaudiat te Dominus in die tribulationis: exaudiat te Dominus in die qua dixisti, Pater, clarifica Filium tuum [Ioan. XVII, 1]. Protegat te nomen Dei Iacob: ad te enim pertinet populus posterior natu, quia maior serviet minori [Gen. XXV, 23]. |
| 3 | (vers. 3.) Mittat tibi auxilium de sancto, et de Sion tueatur te, faciens tibi sanctificatum corpus, Ecclesiam, de speculatione tutam, quae exspectat quando venias a nuptiis . |
| 4 | (vers. 4.) Memor sit omnis sacrificii tui: memores nos faciat omnium iniuriarum tuarum et contumeliarum, quas pro nobis pertulisti. Et holocaustum tuum pingue fiat: et crucem, qua totus oblatus es Deo, in laetitiam resurrectionis convertat. |
| 5 | (vers. 5.) Tribuat tibi Dominus secundum cor tuum: tribuat tibi Dominus, non secundum cor eorum qui putaverunt persequendo delere te posse; sed secundum cor tuum, quo scisti quid utilitatis haberet passio tua. Et omne consilium tuum compleat: et compleat omne consilium tuum, non solum quo animam tuam posuisti pro amicis tuis [Ioan. XV, 13], ut mortificatum granum copiosius resurgeret [Id. XII, 25]; sed etiam quo caecitas ex parte Israel facta est, ut plenitudo Gentium intraret, et sic omnis Israel salvus fieret [Rom. XI, 25]. |
| 6 | (vers. 6.) Exsultabimus in salutari tuo: exsultabimus quod tibi mors nihil nocebit; ita enim nec nobis eam nocere posse monstrabis. Et in nomine Dei nostri magnificabimur: et confessio tui nominis non solum non perdet, sed etiam magnificabit nos. |
| 7 | (vers. 7.) Impleat Dominus omnes petitiones tuas: impleat Dominus non solum petitiones quas habuisti in terra, sed etiam quibus in coelo interpellas pro nobis. Nunc cognovi quoniam salvum fecit Dominus Christum suum; nunc mihi per prophetiam demonstratum est, quoniam resuscitabit Dominus Christum suum. Exaudiet illum de coelo sancto suo: exaudiet illum, non de terra tantum, ubi se petiit clarificari [Ioan. XVII, 1]; verum etiam de coelo, ubi iam ad dexteram Patris interpellans pro nobis [Rom. VIII, 34], diffudit inde Spiritum sanctum super credentes in se. In potentatibus salus dexterae eius: potentatus nostri sunt salus favoris eius, cum etiam de tribulatione dat auxilium, ut quando infirmamur, tunc potentes simus [II Cor. XII, 10]. Nam vana salus hominum [Psal. LIX, 13], quae non dexterae, sed sinistrae eius est: hac enim extolluntur in magnam superbiam, quicumque peccantes temporaliter salvi facti sunt. |
| 8 | (vers. 8.) Hi in curribus et hi in equis : hi volubili successione temporalium bonorum trahuntur, et hi superbis praeferuntur honoribus, atque in his exsultant. Nos autem in nomine Domini Dei nostri exsultabimus: nos autem spem figentes in aeternis, neque gloriam nostram quaerentes, in nomine Domini Dei nostri exsultabimus. |
| 9 | (vers. 9.) Ipsi obligati sunt, et ceciderunt: et ideo ipsi temporalium rerum cupiditate obligati sunt, timentes parcere Domino, ne a Romanis perderent locum [Ioan. XI, 48]; et irruentes in lapidem offensionis [Rom. IX, 32] et petram scandali, de spe coelesti ceciderunt: quibus caecitas ex parte Israel facta est, ignorantibus Dei iustitiam, et suam volentibus constituere [Id. X, 3]. Nos vero surreximus , et erecti sumus: nos vero ut populus Gentium intraret, de lapidibus excitati filii Abraham [Matth. III, 9] qui non sectabamur iustitiam, apprehendimus eam [Rom. IX, 30], et surreximus; nec viribus nostris, sed per fidem iustificati erecti sumus. |
| 10 | (vers. 10.) Domine, salvum fac regem: ut ipse qui nobis praeliandi exemplum passione monstravit, offerat etiam sacrificia nostra, sacerdos excitatus a mortuis, et in coelo constitutus. Et exaudi nos in die qua invocaverimus te: quo iam pro nobis offerente , exaudi nos in die qua invocaverimus te. |