Augustinus, De perfectione iustitiae hominis, 11, 23

1	Post haec proposuit testimonia quae contra eos dici solent: nec ea solvit, sed commemorando quasi contraria, quaestiones arctius illigavit.
2	Ait enim: « Testimonia Scripturarum, quae e diverso ponenda sunt his qui arbitrii libertatem, vel non peccandi possibilitatem imperite existimant se Scripturarum auctoritate posse destruere.
3	Obiicere enim solent, » inquit, « quod sanctus Iob dixerit, Quis mundus est a peccato? Nec infans, cuius est unius diei vita super terram » (Iob XIV, 4, sec. LXX).
4	Deinde quasi respondet huic testimonio aliis testimoniis, quod ipse Iob dixerit, Iustus enim vir et sine querela factus sum in derisum (Id. XII, 4, sec. LXX).
5	Non intelligens posse dici hominem iustum, qui perfectioni iustitiae plurimum accessit, ita ut ei proximus fieret: quod multos etiam in hac vita potuisse, in qua ex fide vivitur, non negamus.