Augustinus, De perfectione iustitiae hominis, 11, 23.
| 1 | Post haec proposuit testimonia quae contra eos dici solent: nec ea solvit, sed commemorando quasi contraria, quaestiones arctius illigavit. |
| 2 | Ait enim: « Testimonia Scripturarum, quae e diverso ponenda sunt his qui arbitrii libertatem, vel non peccandi possibilitatem imperite existimant se Scripturarum auctoritate posse destruere. |
| 3 | Obiicere enim solent, » inquit, « quod sanctus Iob dixerit, Quis mundus est a peccato? Nec infans, cuius est unius diei vita super terram » (Iob XIV, 4, sec. LXX). |
| 4 | Deinde quasi respondet huic testimonio aliis testimoniis, quod ipse Iob dixerit, Iustus enim vir et sine querela factus sum in derisum (Id. XII, 4, sec. LXX). |
| 5 | Non intelligens posse dici hominem iustum, qui perfectioni iustitiae plurimum accessit, ita ut ei proximus fieret: quod multos etiam in hac vita potuisse, in qua ex fide vivitur, non negamus. |