| 1 | Hinc etiam illud esse puto, Qui finxit spiritum hominis in ipso (Zach. XII, 1); tanquam aliud sit factam animam mittere, aliud in ipso homine facere, id est, reficere ac renovare. |
| 2 | Sed etiam hoc si non de gratia, in qua renovamur, sed de natura, in qua nascimur, intelligamus, ad utramque sententiam duci potest: quia vel ex una illa primi hominis tanquam semen animae attractum ipse fingit in homine, ut vivificet corpus; sive spiritum vitae, non ex illa propagine, sed aliunde corpori infusum, ipse itidem fingit per mortales sensus carnis, ut fiat homo in animam vivam. |