Augustinus, De Genesi ad litteram, 5, 7, 21.
| 1 | Verumtamen quis iste sit fons ad irrigandam faciem terrae omnis idoneus, merito quaeritur. |
| 2 | Si enim fuit, et obstrusus est vel siccatus, causa quaerenda est. |
| 3 | Nunc enim videmus nullum esse fontem, quo irrigetur omnis facies terrae. |
| 4 | Fortas is ergo peccatum hominum hanc etiam poenam commeruit, ut tanta illius fontis repressa largitas facillimam terris auferret fecunditatem, ut incolentium augeretur labor. |
| 5 | Posset hoc, quamvis nulla id Scriptura narraverit affirmare humana suspicio, nisi illud occurreret, quod peccatum hominum, cui poena laboris imposita est, post paradisi delicias exstitit: paradisus autem habebat praegrandem fontem suum, de quo post diligentius suo loco loquendum est; ex cuius uno capite quatuor magna flumina et nota gentibus manare narrantur. |
| 6 | Ubi ergo erat fons iste aut ista flumina, quando ille unus maximus ascendebat de terra, et irrigabat omnem faciem terrae? Certe enim tunc non Geon. |
| 7 | qui dicitur Nilus, unus ex illis quatuor, rigabat Aegyptum, quando fons ascendebat de terra, et non Aegyptum tantum, sed omnem faciem terrae satiabat. |