Ambrosius, Epistolarum classis I, 63, 78.
| 1 | Primum Elias in Bersabee concessit ad sanctae legis mysteria, divinique iuris sacramenta: postea ad torrentem mittitur, ad illum fluminis impetum, qui laetificat civitatem Dei (Psal. XLV, 5). |
| 2 | Utrumque advertis unius auctoris Testamentum: vetus Scriptura quasi puteus profunda atque obscurior, unde cum labore haurias: non plena; quia adhuc qui impleret eam, non venerat. |
| 3 | Denique postea ait: Non veni Legem solvere, sed implere (Matth. V, 17). |
| 4 | Ideo ad fluvium transire sanctus a Domino iubetur (III Reg. XVII, 3); quoniam qui de novo Testamento biberit, non solum flumen est, sed etiam flumina de ventre eius fluent aquae vivae (Ioan. VII, 38), flumina intellectus, flumina cogitationis, flumina spiritalia: quae tamen perfidiae aruerunt tempore, ne sacrilegi biberent, potarent perfidi. |