Ambrosius, Epistolarum classis I, 63, 15.
| 1 | Unde et Dominus Iesus volens nos adversus diaboli tentamenta fortiores reddere, certaturus ieiunavit (Matth. IV, 2); ut sciremus quia aliter illecebras mali non possumus vincere. |
| 2 | Denique ipse diabolus primum tentamentorum suorum spiculum de voluptate intorsit, dicens: Si Filius Dei es, dic ut lapides isti panes fiant (Ibid., 3). |
| 3 | Unde ait Dominus: Non in pane solo vivit homo, sed in omni verbo Dei, et noluit facere cum posset, ut magis lectionis studio quam voluptati intendere nos salutari praecepto doceret. |
| 4 | Et quia isti ieiunandum negant, qua causa Christus ieiunaverit, astruant; nisi ut nobis exemplo esset eius ieiunium. |
| 5 | Denique in posterioribus docuit non facile malum posse, nisi nostro vinci ieiunio, dicens: Hoc genus daemoniorum non eiicitur, nisi in oratione et ieiunio (Matth. XVII, 20). |