| 1 | Faustinus parvulus tussi laborat, ad sanctam sororem curatum venit, et venit sponte; expertus enim est melius sibi ventrem curari. |
| 2 | Denique et me medicum putat, exspectat prandium. |
| 3 | Itaque hic bis ad diem curatur, et coeperat pulchre valere: sed dum eum nimio amore abstinere gestiunt, tussire de ventre plus coepit; et laborabit adhuc, nisi ad medicamenta sua revertatur. |
| 4 | Vale, et nos dilige; quia nos te diligimus. |