| 1 | Ergo nec Deus iniustus nec mutabilis eius sententia: deprehendit enim mentem eius et occulta cordis; et ideo tentavit eum quasi divinum, non elegit quasi prophetam. |
| 2 | Et utique vel tantorum oraculorum gratia et revelationum sublimitate converti debuit: sed animus nequitiae plenus verba prompsit, non fidem detulit, consiliis infirmare cupiens, quod annuntiarat futurum. |
| 3 | Et quia oracula fraudare non poterat, consilia fraudulenta subministrabat, quibus levis populus Iudaeorum tentati quidem sunt, sed non expugnati; unius enim viri sacerdotis iustitia solutum est omne facinorosi hominis consilium (Num. XXV, 11), multoque mirabilius per unum hominem potuisse liberari exercitum patrum, quam potuisse decipi. |